ในประเทศเนเธอร์แลนด์ การแต่งงานและการจดทะเบียนคู่ชีวิตมีสถานะทางกฎหมายที่เกือบจะเหมือนกัน ทั้งสองอย่างก่อให้เกิดหน้าที่ในการให้การสนับสนุนซึ่งกันและกัน ระบบทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสแบบเดียวกัน สิทธิในการรับมรดกแบบเดียวกัน และกฎเกณฑ์เกี่ยวกับความเป็นพ่อแม่และอำนาจปกครองของผู้ปกครองก็เหมือนกัน อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อแตกต่างอยู่สามประการ คือ การแต่งงานสามารถยุติได้โดยศาลเท่านั้น ในขณะที่การจดทะเบียนคู่ชีวิตที่ไม่มีบุตรสามารถยุติได้โดยความยินยอมของทั้งสองฝ่าย พิธีทางศาสนาสามารถทำได้เฉพาะหลังจากการสมรสทางแพ่งเท่านั้น และการแต่งงานได้รับการยอมรับเกือบทุกที่ในต่างประเทศ ในขณะที่การจดทะเบียนคู่ชีวิตไม่ได้รับการยอมรับ
ดังนั้น การเลือกจึงไม่ค่อยขึ้นอยู่กับสิทธิ์ภายในประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่ขึ้นอยู่กับว่าความสัมพันธ์อาจจบลงอย่างไร และคู่สมรสคาดหวังที่จะอยู่อาศัย ทำงาน หรือรับมรดกนอกประเทศหรือไม่ บทความนี้จะกล่าวถึงเงื่อนไขสำหรับการเข้าสู่รูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ระบบทรัพย์สินที่ใช้โดยปริยายและวิธีการเปลี่ยนแปลงจากระบบนั้น สถานะของเด็ก สิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อความสัมพันธ์สิ้นสุดลง และประเด็นข้ามพรมแดนที่ตัดสินเรื่องนี้สำหรับคู่รักต่างชาติส่วนใหญ่
ใครบ้างที่สามารถแต่งงานหรือจดทะเบียนเป็นคู่ชีวิตได้
เงื่อนไขเหมือนกันสำหรับทั้งสองแบบฟอร์ม และเหมือนกันสำหรับคู่รักเพศเดียวกันและต่างเพศ คู่รักทั้งสองต้องมีอายุอย่างน้อยสิบแปดปีขึ้นไป ตั้งแต่ปี 2015 เป็นต้นมาไม่มีข้อยกเว้นสำหรับข้อจำกัดด้านอายุนี้ คู่รักทั้งสองต้องไม่เคยแต่งงานหรือจดทะเบียนเป็นคู่ชีวิตมาก่อน ทั้งในเนเธอร์แลนด์หรือที่อื่นใด ญาติสนิทในสายตรงและพี่น้องไม่สามารถแต่งงานกันได้ ในขณะที่ลูกพี่ลูกน้องสามารถแต่งงานกันได้ บุคคลที่อยู่ภายใต้การดูแลของผู้ปกครองต้องได้รับความยินยอมจากผู้ปกครอง หากไม่ได้รับความยินยอม ศาลแขวงจะเป็นผู้พิจารณาตัดสิน อย่างน้อยหนึ่งในคู่รักต้องเป็นพลเมืองเนเธอร์แลนด์หรือมีถิ่นพำนักอย่างถูกกฎหมายในเนเธอร์แลนด์ และนายทะเบียนจะตรวจสอบเงื่อนไขนี้ก่อนที่จะรับแจ้งความประสงค์
ขั้นตอนก็เหมือนกันเช่นกัน คู่รักต้องยื่นหนังสือแสดงเจตจำนงต่อเทศบาลอย่างน้อยสิบสี่วันก่อนวันจัดพิธี หนังสือแสดงเจตจำนงนี้มีอายุหนึ่งปี คู่รักทั้งสองฝ่ายต้องแสดงเอกสารประจำตัวและใบเกิด และหากเคยมีการสมรสหรือการเป็นคู่ชีวิตมาก่อน ต้องแสดงบันทึกการหย่าร้างด้วย เอกสารจากต่างประเทศโดยปกติจะต้องได้รับการรับรองหรือประทับตรา Apostille และต้องมีคำแปลจากนักแปลที่ได้รับอนุญาต และเทศบาลอาจขอให้หน่วยงานตรวจคนเข้าเมืองตรวจสอบสถานะการอยู่อาศัยของคู่สมรสชาวต่างชาติ การจดทะเบียนสมรสจะเกิดขึ้นต่อหน้าเจ้าหน้าที่ทะเบียนในที่ประชุมที่มีพยานผู้ใหญ่สองถึงสี่คน
พิธีการทั้งสองแตกต่างกันในประเด็นเดียว การสมรสจะเสร็จสมบูรณ์เมื่อคู่สมรสแต่ละฝ่ายประกาศต่อหน้าเจ้าหน้าที่ทะเบียนด้วยตนเองว่าตนรับอีกฝ่ายเป็นคู่สมรส ในขณะที่การจดทะเบียนคู่ชีวิตจะเสร็จสมบูรณ์โดยการลงนามในสัญญา พิธีทางศาสนาไม่สามารถจัดขึ้นได้ก่อนที่การสมรสทางแพ่งจะเสร็จสมบูรณ์ และไม่มีพิธีทางศาสนาใดที่เทียบเท่ากับการจดทะเบียนคู่ชีวิต
ระบอบทรัพย์สินที่ใช้โดยปริยาย
สำหรับทุกคนที่แต่งงานหรือจดทะเบียนคู่ชีวิตตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2018 เป็นต้นไป ระบบทรัพย์สินร่วมแบบจำกัดจะเป็นไปตามค่าเริ่มต้น ระบบนี้มีข้อจำกัดมากกว่าระบบเดิม และการรู้ว่าอะไรอยู่ในและนอกระบบนี้จะช่วยป้องกันข้อพิพาทในอนาคต ทรัพย์สินร่วมประกอบด้วยสิ่งที่คู่สมรสได้มาในระหว่างความสัมพันธ์และสิ่งที่เคยเป็นของทั้งคู่มาก่อน รวมถึงหนี้สินที่เกิดขึ้นในระหว่างความสัมพันธ์ ส่วนทรัพย์สินนอกระบบ ได้แก่ ทรัพย์สินและหนี้สินที่เป็นของคู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก่อนเริ่มความสัมพันธ์ และของขวัญและมรดกที่ได้รับก่อนหรือระหว่างความสัมพันธ์ ตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา การไม่รวมของขวัญและมรดกเป็นกฎ ดังนั้นผู้ให้หรือผู้ทำพินัยกรรมจะต้องเพิ่มข้อความที่รวมสิ่งเหล่านี้ไว้ในทรัพย์สินร่วม แทนที่จะเป็นข้อความที่ยกเว้นออกไป
กลไกสองอย่างช่วยเติมเต็มภาพรวมนี้ได้ อย่างแรกคือ เมื่อเงินส่วนตัวถูกใช้เพื่อซื้อทรัพย์สินร่วม หรือเงินร่วมถูกใช้เพื่อซื้อทรัพย์สินส่วนตัว สิทธิในการชดเชยจะเกิดขึ้น ซึ่งโดยหลักการแล้วจะยึดตามมูลค่าของทรัพย์สินมากกว่าจำนวนเงินที่ลงทุน ดังนั้นการลงทุนที่เพิ่มมูลค่าขึ้นก็จะได้รับการชดเชยตามสัดส่วน และอย่างที่สองคือ เมื่อหุ้นส่วนคนใดคนหนึ่งดำเนินธุรกิจที่เป็นทรัพย์สินส่วนตัว ชุมชนมีสิทธิได้รับการชดเชยอย่างสมเหตุสมผลสำหรับความรู้ ทักษะ และแรงงานที่หุ้นส่วนคนนั้นทุ่มเทให้กับธุรกิจนั้น เนื่องจากกลไกทั้งสองขึ้นอยู่กับหลักฐาน การเก็บหลักฐานเป็นเอกสารว่าอะไรมาจากไหนจึงมีค่ามากกว่าข้อตกลงทั่วไปเกี่ยวกับความยุติธรรม ผลที่ตามมาของระบบนี้จะอธิบายเพิ่มเติมในบทความของเราเกี่ยวกับทรัพย์สินร่วมแบบจำกัด
กฎบางข้อใช้ได้ไม่ว่าจะเป็นระบบการแบ่งทรัพย์สินแบบใดก็ตาม คู่สมรสหรือคู่ชีวิตที่จดทะเบียนห้ามขายหรือจำนองบ้านที่อยู่อาศัยของครอบครัว ห้ามให้การค้ำประกัน หรือให้ของขวัญพิเศษใดๆ โดยไม่ได้รับความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรจากอีกฝ่าย การกระทำใดๆ ที่ทำไปโดยไม่ได้รับความยินยอมนั้น อีกฝ่ายสามารถเพิกถอนได้ หน้าที่ในการให้การสนับสนุนซึ่งกันและกัน และการร่วมออกค่าใช้จ่ายในครัวเรือนตามสัดส่วนรายได้ ก็ใช้ได้ไม่ว่าจะเป็นการจัดสรรทรัพย์สินแบบใดก็ตาม
การเบี่ยงเบนจากค่าเริ่มต้นด้วยทนายความ
คู่รักที่ไม่ต้องการปฏิบัติตามกฎหมาย สามารถให้ทนายความด้านกฎหมายแพ่งร่างเงื่อนไขก่อนสมรส (huwelijkse voorwaarden) หรือเงื่อนไขการเป็นหุ้นส่วน (partnerschapsvoorwaarden) ได้ ทั้งก่อนหรือระหว่างการสมรส ข้อตกลงสามแบบที่นิยมใช้มากที่สุด ได้แก่ การยกเว้นทรัพย์สินร่วมทั้งหมด เพื่อให้แต่ละฝ่ายเก็บและเป็นหนี้เฉพาะทรัพย์สินที่อยู่ในชื่อของตนเอง ข้อตกลงการแบ่งทรัพย์สินเป็นงวดๆ โดยแบ่งรายได้ส่วนเกินทุกปี และข้อตกลงการแบ่งทรัพย์สินครั้งสุดท้าย ซึ่งคู่สมรสจะแบ่งทรัพย์สินกันเสมือนว่ามีทรัพย์สินร่วมอยู่เมื่อความสัมพันธ์สิ้นสุดลง เจ้าของธุรกิจมักจะรวมการยกเว้นทรัพย์สินร่วมเข้ากับข้อตกลงการแบ่งทรัพย์สิน เพื่อให้ธุรกิจยังคงแยกออกจากทรัพย์สินร่วม ในขณะที่หุ้นส่วนอีกฝ่ายยังคงได้รับส่วนแบ่งจากสิ่งที่ธุรกิจสร้างขึ้น
ข้อสัญญาการแบ่งทรัพย์สินตามงวดที่ไม่เคยมีการบังคับใช้จริง ถือเป็นปัญหาที่พบได้บ่อยที่สุดในกฎหมายเกี่ยวกับทรัพย์สินระหว่างคู่สมรสในประเทศเนเธอร์แลนด์ หากตกลงเรื่องการแบ่งทรัพย์สินประจำปีไว้ แต่ไม่เคยมีการดำเนินการ กฎหมายจะสันนิษฐานว่าทรัพย์สินทั้งหมดที่มีอยู่เมื่อสิ้นสุดความสัมพันธ์ รวมถึงทรัพย์สินที่สะสมมาจากรายได้ที่ไม่ได้แบ่งแยก จะต้องถูกแบ่งเสมือนเป็นทรัพย์สินร่วมกัน การทบทวนเงื่อนไขทุกๆ สองสามปี และบันทึกว่าได้มีการแบ่งทรัพย์สินแล้ว จะช่วยป้องกันการเรียกร้องค่าเสียหายที่อาจสูงถึงส่วนสำคัญของทรัพย์สินทั้งหมดได้
เด็ก ความเป็นพ่อแม่ และอำนาจปกครองของผู้ปกครอง
ตั้งแต่ปี 2014 และการเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมในปี 2023 การแต่งงานและการจดทะเบียนคู่ชีวิตได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกันสำหรับเด็ก ผู้หญิงที่ให้กำเนิดบุตรจะเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายเสมอ หากเธอแต่งงานหรือจดทะเบียนคู่ชีวิตกับผู้ชายในขณะที่คลอดบุตร ผู้ชายคนนั้นจะเป็นพ่อตามกฎหมายโดยอัตโนมัติ หากคู่ชีวิตของเธอคือผู้หญิง คู่ชีวิตนั้นจะเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายโดยอัตโนมัติในกรณีที่เด็กเกิดจากการบริจาคอสุจิจากผู้บริจาคที่ไม่เปิดเผยชื่อและมีการแสดงเอกสารรับรองการบริจาคที่จำเป็น ในกรณีอื่นๆ คู่ชีวิตจะกลายเป็นผู้ปกครองตามกฎหมายโดยการรับรอง (erkenning) หรือหากไม่สามารถทำได้ ก็โดยการรับบุตรบุญธรรม ผู้ปกครองตามกฎหมายที่แต่งงานหรือจดทะเบียนคู่ชีวิตจะมีอำนาจปกครองบุตรร่วมกันโดยอัตโนมัติตั้งแต่แรกเกิด
คู่รักที่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสอยู่ในสถานะที่แตกต่างออกไป แม้ว่าช่องว่างจะแคบลงแล้วก็ตาม ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2023 คู่รักที่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสที่รับรองบุตรจะได้รับอำนาจปกครองบุตรร่วมกันโดยการรับรองนั้นเอง ไม่จำเป็นต้องยื่นคำขอแยกต่างหาก อย่างไรก็ตาม การรับรองยังคงต้องมีการดำเนินการ และการรับรองนั้นจะกำหนดความเป็นพ่อแม่ได้ก็ต่อเมื่อมีการรับรองแล้วเท่านั้น สำหรับคู่รักที่ตั้งใจจะมีบุตรและไม่ต้องการสถานะอย่างเป็นทางการ ขั้นตอนนี้และข้อตกลงการอยู่ร่วมกันจะครอบคลุมสิ่งที่กฎหมายจะจัดการโดยอัตโนมัติส่วนใหญ่แล้ว
ชื่อ มรดก และเงินบำนาญ
คู่สมรสและคู่ชีวิตที่จดทะเบียนสามารถใช้นามสกุลของกันและกันได้ และต่างฝ่ายต่างเป็นทายาทตามกฎหมายของอีกฝ่ายหนึ่ง ในกรณีที่ไม่มีพินัยกรรม การแบ่งมรดกตามกฎหมายจะมีผลบังคับใช้ กล่าวคือ คู่ชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่จะได้รับทรัพย์สินทั้งหมดของกองมรดกและรับภาระหนี้สิน ในขณะที่บุตรจะได้รับส่วนแบ่งทางการเงินซึ่งโดยหลักการแล้วจะจ่ายให้ก็ต่อเมื่อคู่ชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่เสียชีวิตเท่านั้น คู่ชีวิตที่อยู่กินด้วยกันโดยไม่ทำพินัยกรรมจะไม่ได้รับมรดกใดๆ ไม่ว่าความสัมพันธ์จะยาวนานเพียงใด ซึ่งเป็นความแตกต่างที่สำคัญที่สุดในทางปฏิบัติระหว่างสถานะการสมรสอย่างเป็นทางการกับการอยู่กินด้วยกันโดยไม่ทำพินัยกรรม
เงินบำนาญจะอยู่ภายใต้ระบบบำนาญมากกว่าสถานภาพสมรส แต่กฎหมายกำหนดไว้เหมือนกันทั้งสองแบบ ในกรณีหย่าร้างหรือยุติความสัมพันธ์ที่จดทะเบียน เงินบำนาญชราภาพที่สะสมมาในระหว่างความสัมพันธ์นั้น โดยหลักการแล้วจะถูกแบ่งเท่าๆ กันระหว่างคู่สมรส และคู่สมรสที่ต้องการให้ผู้ดูแลบำนาญจ่ายส่วนแบ่งของตนโดยตรงจะต้องแจ้งให้ผู้ดูแลบำนาญทราบภายในสองปีนับจากวันที่ยุติความสัมพันธ์ หลังจากนั้น สิทธิเรียกร้องยังคงอยู่ แต่จะต้องตกลงกันเองระหว่างคู่สมรส เงินบำนาญสำหรับผู้รอดชีวิตเป็นสิทธิแยกต่างหากซึ่งอยู่ภายใต้กฎของระบบบำนาญ และเงื่อนไขจะแตกต่างกันไปในแต่ละระบบ ดังนั้นจึงควรตรวจสอบก่อนที่ความสัมพันธ์จะจดทะเบียนอย่างเป็นทางการมากกว่าหลังจากที่ความสัมพันธ์ได้รับการยืนยันแล้ว ค่าเลี้ยงดูหลังความสัมพันธ์สิ้นสุดลงมีให้ในทั้งสองรูปแบบ กฎเกี่ยวกับการเลี้ยงดูคู่สมรสจำกัดระยะเวลาไว้ที่ครึ่งหนึ่งของระยะเวลาการสมรสหรือความสัมพันธ์ โดยมีวงเงินสูงสุดตามกฎหมาย ยกเว้นในกรณีที่ความสัมพันธ์ยาวนานและสำหรับเด็กเล็ก
แต่ละรูปแบบจบลงอย่างไร
นี่คือจุดที่รูปแบบทั้งสองแตกต่างกันอย่างแท้จริง การสมรสสามารถยุติลงได้โดยศาลเท่านั้น แม้ว่าคู่สมรสทั้งสองฝ่ายจะเห็นพ้องต้องกันในทุกเรื่อง แต่คำร้องขอหย่าจะถูกยื่นโดยทนายความ และการสมรสจะสิ้นสุดลงเมื่อมีการบันทึกคำสั่งศาลลงในทะเบียนราษฎร ทะเบียนราษฎร ทะเบียนสมรส และทะเบียนคู่ชีวิต การบันทึกจะต้องดำเนินการภายในหกเดือนนับจากวันที่คำสั่งศาลมีผลบังคับใช้ มิฉะนั้นการหย่าร้างจะถือเป็นโมฆะ การแยกกันอยู่ตามกฎหมาย (scheiding van tafel en bed) ซึ่งยุติทรัพย์สินร่วมกันแต่ไม่ยุติการสมรส มีอยู่เฉพาะสำหรับการสมรสเท่านั้น
การจดทะเบียนคู่ชีวิตสามารถยุติลงได้โดยไม่ต้องขึ้นศาล หากทั้งสองฝ่ายตกลงกัน และไม่มีบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะที่อยู่ภายใต้อำนาจของทั้งสองฝ่าย ทั้งสองฝ่ายจะบันทึกข้อตกลงเกี่ยวกับการเลี้ยงดู การแบ่งทรัพย์สิน และเงินบำนาญไว้ในข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรที่ลงนามโดยทั้งสองฝ่ายและโดยทนายความหรือผู้รับรองเอกสารทางแพ่ง ซึ่งจะยื่นคำประกาศต่อเจ้าหน้าที่ทะเบียน การจดทะเบียนคู่ชีวิตจะสิ้นสุดลง ในกรณีที่มีบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ หรือในกรณีที่ทั้งสองฝ่ายไม่ตกลงกัน กระบวนการทางศาลจะเหมือนกับการหย่าร้าง และศาลจะพิจารณาข้อตกลงเกี่ยวกับบุตรในลักษณะเดียวกัน ความไม่ลงรอยกันไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการยุติความสัมพันธ์ทั้งสองรูปแบบ: ทั้งการแต่งงานและการเป็นคู่ชีวิตไม่สามารถคงอยู่ได้หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ ดังที่เราได้อธิบายไว้ในบทความเกี่ยวกับการหย่าร้างโดยไม่ได้รับความยินยอมจากอีกฝ่ายหนึ่ง
การเปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์นั้นทำได้เพียงทิศทางเดียวเท่านั้น การจดทะเบียนคู่ชีวิตสามารถเปลี่ยนเป็นสถานะสมรสได้โดยใช้เอกสารที่จัดทำโดยนายทะเบียน และการเปลี่ยนสถานะนี้จะไม่ทำให้ความสัมพันธ์สิ้นสุดลง ระบอบทรัพย์สินและความสัมพันธ์ทางกฎหมายยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่ขาดตอนนับจากวันที่จดทะเบียนครั้งแรก ส่วนการเปลี่ยนสถานะจากสมรสเป็นคู่ชีวิตที่จดทะเบียนนั้นถูกยกเลิกไปในปี 2009 เนื่องจากมีการใช้เพื่อยุติการสมรสโดยไม่ผ่านกระบวนการทางศาล ดังนั้น คู่รักที่จดทะเบียนคู่ชีวิตและต่อมาต้องการสมรสเพื่อพิธีทางศาสนาหรือเพื่อการรับรองในต่างประเทศ จึงมีเส้นทางที่ตรงไปตรงมา เบื้องหลังกฎระเบียบปัจจุบันได้กล่าวถึงไว้ในบทความของเราเกี่ยวกับคู่ชีวิตที่จดทะเบียนและข้อเสนอในการปรับปรุงให้ทันสมัย
การรับรองสถานะในต่างประเทศและคู่รักข้ามพรมแดน
การแต่งงานตามกฎหมายดัตช์ได้รับการยอมรับในเกือบทุกประเทศ แต่การจดทะเบียนคู่ชีวิตตามกฎหมายดัตช์นั้นไม่ได้รับการยอมรับ: บางรัฐถือว่าเป็นการแต่งงาน บางรัฐถือว่าเป็นการอยู่ร่วมกันโดยไม่แต่งงาน และบางรัฐไม่ยอมรับเลย ผลที่ตามมานั้นเป็นเรื่องในทางปฏิบัติ ใบอนุญาตพำนักและการรวมครอบครัวในต่างประเทศอาจต้องใช้การแต่งงาน นายจ้างหรือบริษัทประกันในต่างประเทศอาจไม่ยอมรับการเป็นคู่ชีวิตเพื่อรับสวัสดิการ และมรดกที่ได้รับในต่างประเทศอาจถูกจัดการราวกับว่าคู่ชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นคนแปลกหน้า
ภายในสหภาพยุโรป สถานการณ์มีการจัดระเบียบที่ดีขึ้น แต่ก็ยังคงมีความแตกต่างกันอยู่ ผลกระทบด้านทรัพย์สินจากการสมรสและการจดทะเบียนคู่ชีวิตนั้นอยู่ภายใต้กฎระเบียบสองฉบับที่แยกจากกัน โดยทั้งสองฉบับใช้บังคับกับความสัมพันธ์ที่จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม 2019 หรือในกรณีที่เลือกใช้กฎหมายตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป และแต่ละฉบับก็มีกฎเกณฑ์เริ่มต้นของตนเอง เขตอำนาจศาลในคดีหย่าร้างอยู่ภายใต้กฎระเบียบ Brussels II ter ซึ่งไม่ครอบคลุมการยุติการจดทะเบียนคู่ชีวิต สำหรับกรณีดังกล่าว เขตอำนาจศาลจะถูกกำหนดโดยกฎหมายระดับชาติ และศาลดัตช์ยังคงมีเขตอำนาจศาลเหนือคู่ชีวิตที่จดทะเบียนในเนเธอร์แลนด์ ค่าเลี้ยงดูอยู่ภายใต้กฎระเบียบว่าด้วยค่าเลี้ยงดูสำหรับทั้งสองรูปแบบ คู่สมรสที่มีสัญชาติอื่นควรจดทะเบียนสมรสหรือคู่ชีวิตที่ทำขึ้นในต่างประเทศในทะเบียนราษฎรของเนเธอร์แลนด์ด้วย หลังจากได้รับการรับรองหรือประทับตรา Apostille และการแปลที่รับรองโดยผู้แปลที่สาบานตนแล้ว เนื่องจากหน่วยงานของเนเธอร์แลนด์และผู้บริหารบำนาญใช้ข้อมูลการจดทะเบียนนั้นเป็นหลัก
การย้ายไปอยู่ต่างประเทศนั้นควรตรวจสอบอย่างละเอียดอีกครั้ง บางประเทศไม่ยอมรับการจดทะเบียนคู่ชีวิตเพื่อวัตถุประสงค์ในการขอวีซ่าหรือการรวมครอบครัว และข้อกำหนดนี้กำหนดโดยประเทศปลายทาง ไม่ใช่กฎหมายของเนเธอร์แลนด์ หากการย้ายไปอยู่ต่างประเทศเป็นสิ่งที่คาดการณ์ได้จริง การพิจารณาเรื่องนี้มักจะเป็นตัวตัดสินใจ
การจดทะเบียนคู่ชีวิตแตกต่างจากข้อตกลงการอยู่ร่วมกัน
การจดทะเบียนคู่ชีวิตเป็นการสถานะทางแพ่ง ส่วนข้อตกลงการอยู่ร่วมกัน (samenlevingscontract) เป็นสัญญา สัญญานี้สามารถควบคุมค่าใช้จ่ายในครัวเรือน กรรมสิทธิ์ในบ้านและทรัพย์สินภายในบ้าน และสิ่งที่เกิดขึ้นหากความสัมพันธ์สิ้นสุดลง และโดยปกติแล้วจะเป็นเครื่องมือที่ผู้บริหารบำนาญใช้ในการรับรองคู่ชีวิตเพื่อรับบำนาญแก่ผู้รอดชีวิต อย่างไรก็ตาม สัญญานี้ทำไม่ได้คือการสร้างสถานะทางกฎหมาย: คู่ชีวิตที่อยู่ร่วมกันจะไม่ถือเป็นทายาทของกันและกันหากไม่มีพินัยกรรม พวกเขาไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายในการจ่ายค่าเลี้ยงดูให้แก่กันและกันหลังจากการแยกทาง พวกเขาจะไม่ตกอยู่ภายใต้ระบอบทรัพย์สินสมรส และการกำหนดความเป็นพ่อแม่และอำนาจปกครองจะต้องดำเนินการแยกต่างหาก สำหรับคู่รักที่ต้องการแยกการเงินออกจากกันแต่ต้องการปกป้องซึ่งกันและกัน การรวมกันของข้อตกลงการอยู่ร่วมกัน พินัยกรรมร่วมกัน และการจดทะเบียนบำนาญจะช่วยให้บรรลุเป้าหมายนี้ได้มาก สำหรับคู่รักที่ต้องการให้การคุ้มครองเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ การเลือกสถานะทางกฎหมายอย่างใดอย่างหนึ่งจะเป็นวิธีที่ง่ายกว่า
การตัดสินใจเลือก
หากการรับรองความสัมพันธ์ข้ามพรมแดนมีความสำคัญ หรือต้องการจัดพิธีทางศาสนา การแต่งงานเป็นรูปแบบที่ปลอดภัยกว่า แต่หากคาดว่าความสัมพันธ์จะคงอยู่ภายในประเทศเนเธอร์แลนด์ และทั้งสองฝ่ายเห็นคุณค่าของความเป็นไปได้ที่จะยุติความสัมพันธ์โดยไม่ต้องผ่านศาล การจดทะเบียนคู่ชีวิตจะให้โอกาสนั้นได้ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องไม่มีบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ในด้านอื่นๆ การเลือกทั้งสองแบบนั้นไม่แตกต่างกัน และข้อตกลงที่กำหนดผลลัพธ์ทางการเงินที่แท้จริง เช่น เงื่อนไขเกี่ยวกับทรัพย์สิน พินัยกรรม และการจดทะเบียนบำนาญ นั้นเหมือนกันในทั้งสองกรณี และเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การพิจารณา
Law & More ให้คำแนะนำแก่คู่รักชาวดัตช์และชาวต่างชาติเกี่ยวกับทางเลือกระหว่างการสมรสและการจดทะเบียนคู่ชีวิต เงื่อนไขก่อนสมรสและเงื่อนไขการจดทะเบียนคู่ชีวิต การรับรองการสมรสและคู่ชีวิตจากต่างประเทศ และการยุติความสัมพันธ์ทั้งสองรูปแบบ รวมถึงการจัดการเรื่องบุตร ค่าเลี้ยงดู และเงินบำนาญ หากสถานการณ์ของคุณเกี่ยวข้องกับประเทศอื่น ทรัพย์สินที่ซับซ้อน หรือบุตร ติดต่อ Sun Legal Law & More ก่อนที่ขั้นตอนต่างๆ จะเสร็จสิ้น
