คำอธิบายเกี่ยวกับการรับรู้และการบังคับใช้คำตัดสินของต่างประเทศ
ในสัญญาการค้าในประเทศและต่างประเทศหลายฉบับ มักจะจัดให้มีการอนุญาโตตุลาการเพื่อยุติข้อพิพาททางธุรกิจ ซึ่งหมายความว่าคดีจะถูกมอบหมายให้อนุญาโตตุลาการแทนผู้พิพากษาศาลในประเทศ เพื่อให้การดำเนินการตามคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการเสร็จสมบูรณ์ ผู้พิพากษาของประเทศที่ดำเนินการจะต้องจัดทำหนังสืออนุญาโตตุลาการ หนังสืออนุญาโตตุลาการหมายถึงการยอมรับคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการ และเทียบเท่ากับคำพิพากษาทางกฎหมาย ซึ่งสามารถบังคับใช้หรือดำเนินการตามคำชี้ขาดได้
กฎเกณฑ์สำหรับการรับรองและบังคับใช้คำตัดสินของต่างประเทศมีการกำหนดไว้ในอนุสัญญานิวยอร์ก อนุสัญญานี้ได้รับการรับรองโดยการประชุมทางการทูตของสหประชาชาติเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 1958 ในนิวยอร์ก อนุสัญญานี้สรุปขึ้นเพื่อควบคุมและอำนวยความสะดวกให้กับขั้นตอนการรับรองและบังคับใช้คำตัดสินทางกฎหมายของต่างประเทศระหว่างรัฐภาคีเป็นหลัก
ปัจจุบันการประชุมนิวยอร์กมี 159 รัฐภาคี
ในกรณีการรับรองและการบังคับใช้ตามมาตรา V (1) ของอนุสัญญานิวยอร์ก ผู้พิพากษาจะได้รับอนุญาตให้ใช้อำนาจตามดุลพินิจในกรณีพิเศษ โดยหลักการแล้ว ผู้พิพากษาไม่มีอำนาจตรวจสอบหรือประเมินเนื้อหาของคำพิพากษาทางกฎหมายในกรณีที่เกี่ยวข้องกับการรับรองและการบังคับใช้ อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้นที่เกี่ยวข้องกับข้อบ่งชี้ที่ร้ายแรงของข้อบกพร่องที่สำคัญในคำพิพากษาทางกฎหมาย ดังนั้นจึงไม่สามารถถือเป็นการพิจารณาคดีที่เป็นธรรมได้
ข้อยกเว้นอีกประการหนึ่งสำหรับกฎนี้จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อมีเหตุผลเพียงพอว่าในกรณีที่มีการพิจารณาคดีอย่างเป็นธรรม ข้อยกเว้นดังกล่าวจะนำไปสู่การทำลายคำพิพากษาทางกฎหมายได้เช่นกัน กรณีสำคัญของสภาสูงต่อไปนี้เป็นตัวอย่างว่าข้อยกเว้นดังกล่าวสามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ในระดับใด คำถามหลักคือคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการที่ศาลยุติธรรมของรัสเซียทำลายไปแล้วนั้น ยังสามารถผ่านขั้นตอนการรับรองและบังคับใช้ในเนเธอร์แลนด์ได้หรือไม่
คดีนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับนิติบุคคลของรัสเซียที่เป็นผู้ผลิตเหล็กที่ดำเนินกิจการในระดับนานาชาติชื่อว่า OJSC Novolipetsky Metallurgichesky Kombinat (NLMK) ผู้ผลิตเหล็กรายนี้เป็นนายจ้างรายใหญ่ที่สุดในภูมิภาค Lipetsk ของรัสเซีย หุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นของ VS Lisin นักธุรกิจชาวรัสเซีย นอกจากนี้ Lisin ยังเป็นเจ้าของท่าเรือขนถ่ายสินค้าที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและทูอัปเซอีกด้วย
Lisin ดำรงตำแหน่งระดับสูงในบริษัทของรัฐบาลรัสเซีย United Shipbuilding Corporation และยังมีผลประโยชน์ใน Freight One ซึ่งเป็นบริษัททางรถไฟของรัฐบาลรัสเซียอีกด้วย โดยอิงตามข้อตกลงการซื้อขายซึ่งรวมถึงกระบวนการอนุญาโตตุลาการ ทั้งสองฝ่ายตกลงกันในการซื้อและขายหุ้น NLMK ของ Lisin ให้กับ NLMK
หลังจากเกิดข้อโต้แย้งและชำระเงินล่าช้าของราคาซื้อในนามของ NLKM ลิซินจึงตัดสินใจนำเรื่องดังกล่าวขึ้นสู่ศาลอนุญาโตตุลาการพาณิชย์ระหว่างประเทศที่หอการค้าและอุตสาหกรรมแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย และเรียกร้องการชำระเงินค่าซื้อหุ้น ซึ่งตามที่เขากล่าวคือ 14,7 พันล้านรูเบิล NLMK ระบุในคำแก้ตัวว่าลิซินได้รับเงินล่วงหน้าแล้ว ซึ่งหมายความว่าราคาซื้อได้เปลี่ยนเป็น 5,9 พันล้านรูเบิลแล้ว
มีนาคม 2011 มีการเริ่มต้นกระบวนการทางอาญากับ Lisin เนื่องจากต้องสงสัยว่ามีการฉ้อโกงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของธุรกรรมการซื้อขายหุ้นกับ NLMK และยังมีข้อสงสัยว่าจะทำให้ศาลอนุญาโตตุลาการเข้าใจผิดในคดีกับ NLMK อย่างไรก็ตามการร้องเรียนไม่ได้นำไปสู่การฟ้องร้องทางอาญา
ศาลอนุญาโตตุลาการซึ่งพิจารณาคดีระหว่างลิซินและ NLMK ตัดสินให้ NLMK ชำระเงินค่าซื้อที่เหลือจำนวน 8,9 รูเบิล และปฏิเสธข้อเรียกร้องเดิมของทั้งสองฝ่าย ต่อมาราคาซื้อจะคำนวณโดยใช้ครึ่งหนึ่งของราคาซื้อของลิซิน (22,1 พันล้านรูเบิล) และมูลค่าที่คำนวณโดย NLMK (1,4 พันล้านรูเบิล) สำหรับการชำระเงินล่วงหน้า ศาลตัดสินให้ NLMK ชำระเงิน 8,9 พันล้านรูเบิล
การอุทธรณ์คำตัดสินของศาลอนุญาโตตุลาการไม่สามารถทำได้ และ NLMK อ้างว่าศาลอนุญาโตตุลาการทำลายคำตัดสินของศาลอนุญาโตตุลาการแห่งเมืองมอสโกว์ จากการสงสัยก่อนหน้านี้ว่าลิซินได้กระทำการฉ้อโกง คำร้องดังกล่าวได้รับการมอบหมายแล้ว และคำตัดสินของศาลอนุญาโตตุลาการจะต้องถูกทำลาย
Lisin จะไม่ยืนหยัดเพื่อมันและต้องการดำเนินการตามคำสั่งเก็บรักษาหุ้นที่ถือโดย NLMK ในเมืองหลวงของตนเองของ NLMK international BV ใน Amsterdamการทำลายคำตัดสินนี้ทำให้ไม่สามารถดำเนินการตามคำสั่งคุ้มครองในรัสเซียได้ ดังนั้น ลิซินจึงร้องขอการรับรองและบังคับใช้คำตัดสินอนุญาโตตุลาการ คำขอของเขาถูกปฏิเสธ
ตามอนุสัญญานิวยอร์ก เป็นเรื่องปกติที่หน่วยงานที่มีอำนาจในประเทศซึ่งระบบยุติธรรมของประเทศนั้นใช้เป็นพื้นฐานในการตัดสินอนุญาโตตุลาการ (ในกรณีนี้คือศาลทั่วไปของรัสเซีย) จะตัดสินภายในระดับชาติ กฎหมายเมื่อทำลายคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการแล้ว ตามหลักการแล้ว ศาลที่บังคับใช้กฎหมายไม่มีอำนาจประเมินคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการเหล่านี้ ศาลในกระบวนการพิจารณาระหว่างพิจารณาคดีพิจารณาว่าไม่สามารถดำเนินการตามคำชี้ขาดอนุญาโตตุลาการได้ เนื่องจากคำชี้ขาดดังกล่าวไม่มีอยู่อีกต่อไป
Lisin ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษานี้ที่ Amsterdam ศาลอุทธรณ์. ศาลพิจารณาว่าโดยหลักการแล้ว คำตัดสินชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการที่ถูกทำลายมักจะไม่นำมาพิจารณาสำหรับการยอมรับและการบังคับใช้ใดๆ เว้นแต่จะเป็นกรณีพิเศษ มีกรณีพิเศษหากมีข้อบ่งชี้ที่ชัดเจนว่าคำพิพากษาของศาลรัสเซียไม่มีข้อบกพร่องที่สำคัญ เพื่อไม่ให้พิจารณาว่าเป็นการพิจารณาคดีที่ยุติธรรม ดิ Amsterdam ศาลอุทธรณ์ไม่ถือว่าคดีนี้เป็นข้อยกเว้น
ลิซินยื่นอุทธรณ์คำตัดสินนี้ ตามที่ Lisin กล่าวว่าศาลล้มเหลวในการชื่นชมอำนาจดุลพินิจที่มอบให้กับศาลตามมาตรา V (1) (e) ที่ตรวจสอบว่าคำพิพากษาในการทำลายล้างจากต่างประเทศสามารถลบล้างขั้นตอนการบังคับใช้คำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการในเนเธอร์แลนด์ได้หรือไม่ สภาสูงได้เปรียบเทียบข้อความอนุสัญญาฉบับภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศสที่แท้จริง ทั้งสองฉบับดูเหมือนจะมีการตีความที่แตกต่างกันเกี่ยวกับอำนาจการตัดสินใจที่มอบให้กับศาล บทความ V (1) (e) ฉบับภาษาอังกฤษระบุดังต่อไปนี้:
- การยอมรับและการบังคับใช้คำชี้ขาดอาจถูกปฏิเสธได้ตามคำร้องขอของฝ่ายที่ถูกเรียกใช้เฉพาะในกรณีที่ฝ่ายนั้นส่งมอบให้กับหน่วยงานที่มีอำนาจซึ่งมีการร้องขอการยอมรับและการบังคับใช้หลักฐานว่า:
(... )
- ง) คำชี้ขาดนั้นยังไม่มีผลผูกพันต่อคู่กรณี หรือได้ถูกเพิกถอนหรือระงับโดยหน่วยงานที่มีอำนาจของประเทศที่นั้น หรือภายใต้ กฎหมาย ซึ่งก็ได้มอบรางวัลดังกล่าวมาให้”
บทความ V (1) (e) ฉบับภาษาฝรั่งเศสระบุดังต่อไปนี้:
“ 1. La ลาดตระเวน et l'exécution de la ประโยค ne seront refusées, sur requête de la partie contre laquelle elle est invoquée, que si cette partie fournit àl'autoritécompétente du pays où la ลาดตระเวน et l'exécution sont demandées la preuve:
(... )
- จ) ประโยค Que la n'est pas อังกอร์เดอเวนิวภาระผูกพันเทเลปาร์ตี้ ou a étéannulée ou suspendue par ไม่ได้autoritécompétente du pays และ lequel, ou d'après la loi duquel, la ประโยค a été rendue
อำนาจในการตัดสินใจของเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ('อาจถูกปฏิเสธ') ดูเหมือนกว้างกว่าเวอร์ชันภาษาฝรั่งเศส ('ne seront refusées que si') สภาสูงพบการตีความที่แตกต่างกันมากมายในแหล่งข้อมูลอื่น ๆ เกี่ยวกับการประยุกต์ใช้อนุสัญญาที่ถูกต้อง
สภาสูงพยายามชี้แจงการตีความที่แตกต่างกันโดยเพิ่มการตีความของตนเอง ซึ่งหมายความว่าจะใช้อำนาจในการตัดสินใจได้ก็ต่อเมื่อมีเหตุผลในการปฏิเสธตามอนุสัญญา ในกรณีนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการปฏิเสธที่อ้างถึง 'การทำลายคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ' ขึ้นอยู่กับลิซินที่จะพิสูจน์ตามข้อเท็จจริงและสถานการณ์ที่มูลของการปฏิเสธไม่มีมูล
สภาสูงแบ่งปันมุมมองของศาลอุทธรณ์อย่างเต็มที่ ศาลสูงจะมีได้เฉพาะกรณีพิเศษเท่านั้นเมื่อการทำลายคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการอยู่บนพื้นฐานของเหตุที่ไม่สอดคล้องกับเหตุผลการปฏิเสธของบทความ V (1) แม้ว่าศาลเนเธอร์แลนด์จะได้รับอำนาจในการตัดสินใจในกรณีของการยอมรับและการบังคับใช้ แต่ก็ยังไม่ใช้สำหรับการตัดสินทำลายในกรณีนี้ การคัดค้านของลิซินไม่มีโอกาสสำเร็จ
คำตัดสินของสภาสูงให้การตีความที่ชัดเจนว่าควรตีความมาตรา V (1) ของอนุสัญญานิวยอร์กอย่างไรในกรณีที่อำนาจดุลพินิจมอบให้แก่ศาลในระหว่างการรับรู้และบังคับใช้คำตัดสินของการทำลายล้าง ซึ่งหมายความสั้น ๆ ว่าในบางกรณีเท่านั้นที่สามารถลบล้างการตัดสินได้
